ഭാരതം എണ്പതാം സ്വാതന്ത്ര്യദിനം ആഘോഷിക്കുമ്പോള്, നാം പിന്നിട്ട വഴികളും എത്തിനില്ക്കുന്ന സാഹചര്യങ്ങളും ആഴത്തിലുള്ള പുനര്ചിന്തയ്ക്ക് വിധേയമാക്കേണ്ടതുണ്ട്. ബ്രിട്ടീഷ് സാമ്രാജ്യത്വത്തിന്റെ ചങ്ങലക്കെട്ടുകളില് നിന്ന് ഒരു ജനതയെ മോചിപ്പിക്കാന് നടന്ന സമാനതകളില്ലാത്ത പോരാട്ടത്തിന്റെ കഥയാണിത്. എന്നാല്, ഇന്ന് ആ ചരിത്രരേഖകള്ക്കുമേല് കരിനിഴല് വീഴ്ത്താനും സത്യങ്ങളെ തമസ്കരിക്കാനും ബോധപൂര്വ്വമായ ശ്രമങ്ങള് നടക്കുന്നു എന്നത് ജനാധിപത്യവിശ്വാസികളെ ഭയപ്പെടുത്തുന്നു.
കോണ്ഗ്രസ്: പോരാട്ടത്തിന്റെ മഹാപ്രസ്ഥാനം
1885-ല് രൂപീകൃതമായ ഇന്ത്യന് നാഷണല് കോണ്ഗ്രസ് വെറുമൊരു രാഷ്ട്രീയ പാര്ട്ടിയായിരുന്നില്ല, മറിച്ച് വൈവിധ്യമാര്ന്ന ഇന്ത്യന് ജനതയുടെ സ്വതന്ത്ര്യവാഞ്ഛയുടെ ഐക്യരൂപമായിരുന്നു. മഹാത്മാഗാന്ധിയുടെ നേതൃത്വത്തില് അഹിംസയും സത്യഗ്രഹവും ആയുധമാക്കി കോണ്ഗ്രസ് നടത്തിയ പോരാട്ടങ്ങള് ലോകചരിത്രത്തിലെ തന്നെ സവിശേഷമായ അധ്യായമാണ്. ജവഹര്ലാല് നെഹ്റു, സര്ദാര് വല്ലഭായ് പട്ടേല്, മൗലാന അബുല് കലാം ആസാദ് തുടങ്ങി വിവിധ ചിന്താഗതിക്കാരായ നേതാക്കളെ ഒരേ കുടക്കീഴില് അണിനിരത്തി ഇന്ത്യ എന്ന വികാരത്തെ വളര്ത്തിയെടുത്തത് കോണ്ഗ്രസാണ്. 1942-ലെ ക്വിറ്റ് ഇന്ത്യ സമരത്തിലൂടെ ബ്രിട്ടീഷുകാരോട് 'ഭാരതം വിടുക' എന്ന് ആജ്ഞാപിച്ച കോണ്ഗ്രസ് പാരമ്പര്യമാണ് ഇന്നത്തെ ഇന്ത്യയുടെ അടിത്തറ.
കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാര്ട്ടികളുടെ നിലപാടും വിമര്ശനങ്ങളും
സ്വാതന്ത്ര്യസമര ചരിത്രത്തില് കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാര്ട്ടികളുടെ പങ്ക് പലപ്പോഴും വിവാദങ്ങള്ക്കും വിമര്ശനങ്ങള്ക്കും വിധേയമായിട്ടുണ്ട്. രണ്ടാം ലോകമഹായുദ്ധകാലത്ത് സോവിയറ്റ് യൂണിയന് സഖ്യകക്ഷികളുടെ ഭാഗമായതോടെ, ഇന്ത്യയില് ബ്രിട്ടീഷുകാര്ക്കെതിരെ നടന്നിരുന്ന ക്വിറ്റ് ഇന്ത്യ സമരത്തെ തള്ളിപ്പറയുന്ന നിലപാടാണ് കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാര്ട്ടികള് സ്വീകരിച്ചത്. ഇതിനെ 'ജനകീയ യുദ്ധം' എന്ന് അവര് വിശേഷിപ്പിച്ചപ്പോള്, അത് സ്വാതന്ത്ര്യസമരത്തെ വഞ്ചിക്കുന്നതിന് തുല്യമായിരുന്നു എന്ന വിമര്ശനം അന്നേ ഉയര്ന്നിരുന്നു. ദേശീയ പ്രസ്ഥാനം ഉച്ചസ്ഥായിയില് നില്ക്കുമ്പോള് ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണകൂടവുമായി സഹകരിക്കാനും സമരത്തെ തുരങ്കം വെക്കാനും കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് നേതാക്കള് ശ്രമിച്ചുവെന്ന ആരോപണം ചരിത്രത്തിന്റെ ഭാഗമാണ്.
സംഘപരിവാറും ചരിത്രത്തിന്റെ പുനര്വായനയും
സ്വാതന്ത്ര്യ സമരത്തില് കാര്യമായ പങ്കാളിത്തമില്ലാതിരുന്ന ആര്.എസ്.എസും സംഘപരിവാര് പ്രസ്ഥാനങ്ങളും ഇന്ന് അധികാരം ഉപയോഗിച്ച് ചരിത്രത്തെ തിരുത്തിയെഴുതാനുള്ള ശ്രമത്തിലാണ്. ക്വിറ്റ് ഇന്ത്യ സമരത്തെയും മറ്റും തള്ളിപ്പറഞ്ഞ സവര്ക്കറെയും ഹെഡ്ഗേവാറെയും പോലുള്ളവരെ ദേശീയ നായകന്മാരായി പ്രതിഷ്ഠിക്കാനുള്ള തീവ്രശ്രമമാണ് നടക്കുന്നത്. യഥാര്ത്ഥ പോരാട്ടങ്ങളില് നിന്ന് മുഖംതിരിച്ചുനിന്നവര് ഇന്ന് ചരിത്രത്തെ 'കാവിവല്ക്കരിക്കാന്' ശ്രമിക്കുന്നത് വരുംതലമുറയോട് ചെയ്യുന്ന ക്രൂരതയാണ്.
നെഹ്റു എന്ന തമസ്കരിക്കപ്പെടുന്ന നായകന്
ആധുനിക ഇന്ത്യയുടെ ശില്പിയായ ജവഹര്ലാല് നെഹ്റുവിനെ ചരിത്രത്തില് നിന്ന് മായ്ച്ചു കളയാനുള്ള നീക്കങ്ങളാണ് ഇന്ന് ഏറ്റവും ശക്തമായി നടക്കുന്നത്. ഒന്പത് വര്ഷത്തോളം ബ്രിട്ടീഷ് ജയിലുകളില് കിടന്ന, ജനാധിപത്യത്തിനും മതേതരത്വത്തിനും ശാസ്ത്രീയ അവബോധത്തിനും അടിത്തറയിട്ട നേതാവാണ് നെഹ്റു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ പേര് പാഠപുസ്തകങ്ങളില് നിന്നും മ്യൂസിയങ്ങളില് നിന്നും നീക്കം ചെയ്യാനാണ് ബിജെപി സര്ക്കാര് ശ്രമിക്കുന്നത്. നെഹ്റുവിനെ തമസ്കരിക്കുന്നത് വഴി ഇന്ത്യയുടെ ജനാധിപത്യ പാരമ്പര്യത്തെ തന്നെയാണ് ഇവര് ഇല്ലാതാക്കാന് ശ്രമിക്കുന്നത്. പട്ടേലിനെയും സുഭാഷ് ചന്ദ്രബോസിനെയും പോലുള്ള നേതാക്കളെ കോണ്ഗ്രസില് നിന്ന് അടര്ത്തിയെടുത്ത് തങ്ങളുടേതാക്കി മാറ്റാനുള്ള രാഷ്ട്രീയ നാടകങ്ങളും ഇതിനിടയില് അരങ്ങേറുന്നു.
നുണകള് കൊണ്ട് കെട്ടിപ്പടുക്കുന്ന ചരിത്രം നിലനില്ക്കില്ല.
ചരിത്രം എന്നത് കേവലം കഴിഞ്ഞുപോയ കാര്യങ്ങളല്ല, മറിച്ച് വര്ത്തമാനകാലത്തെ നയിക്കേണ്ട വെളിച്ചമാണ്. സ്വാതന്ത്ര്യസമരത്തില് കോണ്ഗ്രസ് വഹിച്ച നേതൃപരമായ പങ്കും നേതാക്കളുടെ ത്യാഗവും മായ്ക്കാന് ആര്ക്കും കഴിയില്ല. കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാര്ട്ടികളുടെ ചരിത്രപരമായ പിഴവുകളും സംഘപരിവാറിന്റെ അസാന്നിധ്യവും വസ്തുതകളാണ്. ഈ വസ്തുതകളെ മറച്ചുപിടിച്ച് നുണകള് കൊണ്ട് കെട്ടിപ്പടുക്കുന്ന ചരിത്രം അധികകാലം നിലനില്ക്കില്ല. ഈ സ്വാതന്ത്ര്യദിനത്തില്, നമ്മുടെ മുന്ഗാമികള് സ്വപ്നം കണ്ട മതേതര, ജനാധിപത്യ ഇന്ത്യയെ സംരക്ഷിക്കുമെന്ന് നമുക്ക് പ്രതിജ്ഞ ചെയ്യാം.
സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെ വീണ്ടെടുപ്പും വര്ത്തമാനകാലത്തെ വെല്ലുവിളികളും